Andrzej Voigt

W październiku 2010 r. szwajcarski bank kupił obraz Caravaggia. Sam od siebie. W swojej siedzibie. Za 3 050 000 franków szwajcarskich. Obaj eksperci, którzy tuż przed aukcją gwarantowali autentyczność dzieła, byli martwi przed upływem dwunastu miesięcy.

Pełnomocnikiem sprzedającego była mała kancelaria z Lugano. Dziś jej drugim partnerem jest Dario Item – obywatel szwajcarski, ambasador Antiguii i Barbudy w trzech europejskich państwach, a przy okazji człowiek, o którym sąd na Karaibach stwierdził, że skłamał składając wniosek o licencję bankową.

W tę sieć – od ośmiu lat udokumentowanie – wpięty jest pewien Polak. Człowiek, który Państwu się przedstawia jako „Kandydat na Prezydenta RP. Kawaler Krzyża Wolności i Solidarności. Doradca Kierownictwa NIK.” Nazywa się Andrzej Voigt.

Zapraszam do lektury.

Lugano, 25 października 2010 r. Bank kupuje sam od siebie.

Audytorium banku BSI SA przy Via Peri 23 w Lugano. Licytator ogłasza przedmiot sprzedaży: olej na płótnie, 66 na 52,5 centymetra, autor – Caravaggio. Obraz nosi tytuł *Il ragazzo con una caraffa di rose* – „Chłopiec z karafką róż”. Wcześniej, przez piętnaście lat, leżał spokojnie w sejfie. Właściciel nie spłacił zobowiązań. Sprzedaż przymusowa.

Do licytacji stanęły dwie osoby. BSI – czyli ten sam bank, w którego sejfie obraz leżał. I „przedstawiciel włoskiego prywatnego nabywcy”. Cena rosła krokami po 10 tysięcy, 50 tysięcy, 100 tysięcy franków. Pięćdziesiąt cztery podbicia. Wreszcie Włoch zrezygnował przy 3 050 000 CHF.

Bank kupił. Sam od siebie. W swoim budynku.

Już na tym etapie warto zapytać: a kto wpłaca trzy miliony franków na własne konto? Po co? Co to za przypadek, że „włoski nabywca” odpada akurat sto franków przed magiczną sumą, jaką bank był gotów wyłożyć? Pytanie retoryczne.

Pełnomocnikiem sprzedającego – czyli tej anonimowej osoby, która od piętnastu lat trzymała Caravaggia w bankowym sejfie – był adwokat Patric Pellegatta z kancelarii I&P Law Office SA w Lugano. Zapamiętajmy to nazwisko. Wróci.

Aukcja, która odbyła się w siedzibie BSI przy via Peri, rozegrała się wyłącznie między bankiem a przedstawicielem prywatnego włoskiego [nabywcy].

(Ticinonews, 25.10.2010) ¹

Amerykański Departament Skarbu w raporcie z 2022 r. wskazuje rynek sztuki jako szczególnie podatny na pranie wartości – ze względu na subiektywność wycen i anonimowość transakcji ².

W cywilizowanych jurysdykcjach takie transakcje robi się przed komisją nadzoru. W Lugano – we własnym audytorium, między piętnastoma franczyzami.

Eksperci zmarli. Zbieg okoliczności?

Przed aukcją autentyczność obrazu poświadczyło dwóch ekspertów. Prof. Maurizio Marini z Rzymu – autor monografii, „specjalista światowy” – osobiście podpisał obraz na odwrocie. Sir Denis Mahon – stuletni londyński baronet, dziekan środowiska – potwierdził atrybucję, dodając efektownie, że obraz przed wojną należał do londyńskiego kolekcjonera Tancred Boreniusa.

Mahon umarł 24 kwietnia 2011 r. Niecałe sześć miesięcy po aukcji ³.

Marini umarł 6 sierpnia 2011 r. Czyli w niespełna rok ⁴.

To znaczy, że żadne nowe pokolenie ekspertów – już z pełnymi narzędziami analizy materiałoznawczej – nie mogło ich atrybucji zweryfikować ani podważyć „u źródła”. Czysty zbieg okoliczności. Ot, dwóch starszych panów. Bywa.

Cztery lata później londyński sąd w sprawie Thwaytes v Sotheby’s [2015] EWHC 36 (Ch) – sprawa innego rzekomego Caravaggia – przyjął zeznanie eksperta o Mahonie:

[Sir Denis] był jak ekspert od wina, który wiedział, gdzie jest każda winnica i kiedy były najlepsze roczniki, ale zdolność odróżnienia jednego kieliszka od drugiego była u niego poważnie upośledzona.

(BAILII, Thwaytes v Sotheby’s, 2015) ⁵

Sąd dezawuował metodę Mahona. Pięć lat za późno dla BSI – i cztery lata za późno dla samego Mariniego, który już od czterech lat nie żył. Keith Christiansen z nowojorskiego Metropolitan Museum of Art ten sam obraz nazwał „oczywistą późniejszą kopią, i to nieszczególnie wybitnej jakości”.

Bywa.

Pan ambasador. Czyli ten, co skłamał.

Wracamy do Patrica Pellegatty – pełnomocnika sprzedającego z 2010 r. Pellegatta prowadzi w Lugano kancelarię I&P Law Office SA, Viale Carlo Cattaneo 1, numer rejestrowy CHE-115.312.495. Założył ją 23 grudnia 2009 r. – niecały rok przed aukcją Caravaggia. Wygląda na to, że ktoś szykował się odpowiednio wcześniej.

Od 2022 r. w zarządzie I&P Law Office siedzi już oficjalnie drugi pan. Dario Item, syn nieba szwajcarsko-antigańskiego ⁶.

Kim jest pan Dario Item? Według dostępnych danych: szwajcarski adwokat z biurem w Madrycie, Ambasador Antiguii i Barbudy w Hiszpanii, Liechtensteinie i Monako, Stały Przedstawiciel przy UNWTO, świeżo upieczony „Earl of Rothes” (szkocki baronat – kupiony, nie odziedziczony), figuruje w bazie OpenSanctions jako PEP – osoba politycznie eksponowana ⁷.

W sierpniu 2018 r. pan ambasador zwrócił się do regulatora finansowego Antiguii (FSRC) z wnioskiem o licencję bankową klasy 1 dla swojej spółki Julius Capital Bank Inc. W formularzu – rutynowe pytanie:

Czy którakolwiek ze stron tej aplikacji ubiegała się kiedykolwiek o zezwolenie na prowadzenie działalności w innej jurysdykcji?

Odpowiedź pana ambasadora: „no”. Nie.

Tymczasem pan ambasador od lat prowadził sobie spokojnie inny bank – Blue Investment Bank Inc. w Labuan w Malezji. 22 maja 2020 r. licencja tego banku została zdana regulatorowi Labuan FSA – w okolicznościach, których szczegóły są dostępne tylko stronom postępowania. Bank do dziś figuruje na oficjalnej liście tamtejszego regulatora w sekcji „surrendered” ⁸. Sam pan ambasador w wyroku sądowym z Antiguii (do którego za chwilę dojdziemy) został opisany jako „korporacyjnie zdyskwalifikowany” w Malezji.

High Court Antiguii w wyroku AG 2022 HC 010 z 1 marca 2022 r. stwierdził o panu ambasadorze:

co najmniej wiedzę konstruktywną o działaniach administracyjnych podjętych przeciwko jego powiązanym podmiotom w Malezji

(Vlex, wyrok AG 2022 HC 010) ⁹

W tłumaczeniu sędziowskiego ezopu na ludzki: sąd wskazał, że pan ambasador miał wiedzę, której nie ujawnił we wniosku.

A redakcja OffshoreAlert ujęła rzecz mniej dyplomatycznie. David Marchant napisał:

Działający w Madrycie szwajcarski prawnik Dario Item, lat 49, pełniący funkcję ambasadora Antiguii i Barbudy w Hiszpanii, Liechtensteinie i Monako, skłamał wobec antigańskiego regulatora finansowego.

(OffshoreAlert, 01.03.2022) ¹⁰

Co zrobił po publikacji pan ambasador? Wystąpił do Google z wnioskiem o usunięcie artykułu OffshoreAlert z europejskich wyników wyszukiwania. I dopiął swego. W Europie tej publikacji już Google nie pokazuje. RTBF się kłania.

To jest ten gentleman, którego kancelaria reprezentowała w 2010 r. anonimowego sprzedającego Caravaggia w Lugano. To są te krawaty. To jest ten poziom.

Bank, którego już nie ma.

BSI SA – bank, który w 2010 r. kupił sam od siebie Caravaggia za 3 050 000 CHF – przestał istnieć sześć lat później. 24 maja 2016 r. szwajcarska FINMA cofnęła mu licencję:

poważne naruszenia ustawowych wymogów należytej staranności w odniesieniu do prania pieniędzy

(FINMA, 24.05.2016) ¹¹

Powód: afera 1MDB. Bank obsługiwał malezyjski fundusz państwowy, z którego dwadzieścia kilka miliardów dolarów rozeszło się po świecie. Rok wcześniej, 30 marca 2015 r., BSI zapłacił amerykańskiemu Departamentowi Sprawiedliwości 211 milionów dolarów ugody za ukrywanie rachunków obywateli USA ¹².

Aktywa BSI przejął EFG International. BSI – bank, w którego sejfie leżał piętnaście lat Caravaggio i który następnie kupił go sam od siebie – skończył pomieszany z papierami, na liście Tagesschau jako „kolejny szwajcarski skandal”.

To zatem – dla porządku – jest ta instytucja, której atrybucję Caravaggia uznano za „wiarygodną” w 2010 r.

Portfolio za 100 milionów. Mediolan, NFT, sąd federalny.

W 2018 r. Lorenzo Grassini – obwieszczający się „twórcą pierwszego na świecie instrumentu inwestycyjnego poświęconego nabywaniu Niespłacalnych Pożyczek zabezpieczonych dziełami sztuki” – kupił Caravaggia z BSI. Sam się tym chwalił:

W 2018 r. przyciągnąłem uwagę publiczną i światowych mediów zakupem słynnego obrazu Caravaggia zwanego 'Ragazzo con Caraffa di Rose’, który znajdował się poza Włochami.

(lorenzograssini.eu) ¹³

Deklarowana cena nabycia – 30 milionów euro. Czyli dziesięciokrotność tego, co zapłacił BSI osiem lat wcześniej. Tak „rośnie” wartość dzieł sztuki, gdy są w rękach „odpowiednich” ludzi.

Według włoskiego *Il Tirreno* Carabinieri TPC – jednostka chroniąca dziedzictwo – wszczęła w 2019 r. czynności weryfikacyjne wobec obrazu ¹⁴. Wynik nie jest publicznie znany. Bywa.

7 grudnia 2021 r. Grassini przez swoją spółkę Rochel Invest PLC (Companies House UK 13574862) ogłosił partnerstwo z mediolańskim „muzeum” DART – Dynamic Art Museum. Komunikat prasowy obwieszczał „nowy instrument finansowy” z portfelem dzieł o łącznej wartości około 100 milionów euro. Komunikat wymienił m.in. Fontanę, Légera, Manzoniego, Picassa, Rafaela i Tycjana ¹⁵. O Caravaggu Grassini wspomina jednak osobno – na własnej stronie internetowej.

Równolegle to samo „muzeum” prowadziło projekt tokenizacji obrazów na NFT pod nazwą „DART 2121 Crypto Art Is Now”. Bo jak coś można sprzedać za pieniądze, to jeszcze raz przepuścić przez kryptowaluty.

I tutaj numer się zaczyna pruć. Bo amerykański sąd federalny w New Jersey w orzeczeniu z 19 grudnia 2025 r. w sprawie August Uribe Fine Art LLC v. DartMilano SRL (Civil Action 22-3104) ustalił, że DART używał obrazów ze swojego portfela jako zabezpieczenia pożyczek u amerykańskiej firmy Art Lending Inc. – bez wiedzy ich faktycznych zbywców. Cytuję wprost z wyroku:

Bez wiedzy [zbywcy] UFA, DART zamierzał użyć obrazu jako zabezpieczenia pożyczki, o którą ubiegał się u Art Lending. (…) piąta pożyczka opiewająca na 14,6 mln USD.

(govinfo.gov, 19.12.2025) ¹⁶

Kenny Schachter z Artnet News w grudniu 2023 r. ujął rzecz tak:

Nie zamierzałem ujawnić największej, najbardziej wybuchowej sprawy potencjalnego fraudu w świecie sztuki od czasu Inigo Philbricka – ale właśnie to zrobiłem.

(Artnet News, 08.12.2023) ¹⁷

Trybunał mediolański ogłosił likwidację sądową DART w styczniu 2024 r. ¹⁸. Rochel Invest PLC w UK przymusowo wykreślono 24 czerwca 2025 r. – ale wcześniej Grassini cichaczem przeniósł rejestrację na Cypr (ΗΕ 455975).

Gdzie jest dziś Caravaggio z Lugano? Nie wiadomo. Bywa.

I tu wchodzi Polak.

Bo do tej pory można było myśleć – no dobrze, włoska historia. Czy nas obchodzi, jak panowie Pellegatta, Item, Grassini i Lanza poruszają się między bankami w Lugano i Mediolanie? Włochów obchodzi – i niech ich obchodzi.

Otóż nas też obchodzi. Bo w tej samej grupie podmiotów pewien Polak figuruje od ośmiu lat.

Spółka NEXTA Limited. Zarejestrowana w Londynie pod numerem Companies House 08983594. Założył ją 7 kwietnia 2014 r. Włoch z Rzymu – Orlando Taddeo. Działalność oficjalna: telekomunikacja. Faktyczna – patrz niżej.

Chronologia dyrektorów tej spółki, podana czarno na białym w brytyjskim rejestrze:

Orlando Taddeo (Rzym) – 04.2014 – 07.2015
Andrzej Voigt (Nadarzyn pod Warszawą) – 17 lipca 2015 – 1 marca 2017
Następnie kilku włoskich panów
Lorenzo Grassini, Dr. – 1 czerwca 2020 – 14 sierpnia 2021, jako Chairman
Spółka wykreślona przymusowo 14 czerwca 2022 r. za niezłożenie wymaganych dokumentów

(Companies House) ¹⁹

Voigt i Grassini nie siedzieli w zarządzie jednocześnie. Byli dyrektorami tej samej spółki, jeden po drugim. Voigt jako jedyny Polak w pełnym włoskim zarządzie. Grassini – ten od Caravaggia – obejmuje funkcję po dziesięciu miesiącach od odejścia Voigta.

Spółka miała właściciela ostatecznego (PSC – Person with Significant Control): Terra S.p.A. z Rzymu, Via Ludovisi 16. Beneficjenta końcowego tej Terry nie znajdziecie Państwo w żadnym publicznym rejestrze. Ot, prywatność.

A teraz najlepsze.

Adres rejestracyjny NEXTY: 1 Purley Place, Islington, London N1 1QA. Agent: Accountsco (PG&E Professional Services Limited, Companies House 07074536). Pod tym samym adresem, u tego samego agenta, figurowała także:

PWS Corporation Ltd (09895793) – dyrektor Andrzej Voigt od 1 grudnia 2015 r., rozwiązana 9 lipca 2019 r. ²⁰
NEXTA Limited (08983594) – Voigt i Grassini

A do tego dochodzi jeszcze jedna spółka brytyjska Grassiniego – NILOR PLC (09782797), zarejestrowana w innej części Islington (20 Wenlock Road) – z tym samym Lorenzo Grassinim jako osobą kontrolującą ponad 75 procent udziałów ²¹. Inny adres, ta sama dzielnica, ten sam człowiek.

Plus czwarta spółka Grassiniego – Rochel Invest PLC (13574862) – została w UK przymusowo rozwiązana w czerwcu 2025 r. ²².

Trzy spółki pod jednym adresem w Londynie. Dwie obsługiwane przez Voigta, jedna przez Grassiniego. Plus czwarta spółka Grassiniego nieopodal. Dwóch panów, jedna mała ulica w Islington, jeden agent rejestracyjny dla głównych podmiotów.

Polski kapitał za włoskie pieniądze. Albo na odwrót.

Sięgnijmy głębiej. Bo NEXTA UK to nie pierwszy ślad współpracy Voigta z Włochami.

Polska spółka Biopal Sp. z o.o. (KRS 0000462058), w której zarządzie był Voigt, miała włoskiego udziałowca od 5 kwietnia 2007 r. – Finanziaria Italiana SA ²³. Czyli na osiem lat przed objęciem przez Voigta dyrektorskiej fotelka w NEXCIE UK. Kapitał Biopalu w chwili wejścia włoskiego udziałowca – 5 235 000 zł (wg Northdata). W 2024 r. spółka zlikwidowana. Pełna struktura beneficjentów Finanziaria Italiana SA – nieujawniona.

AV Inwestor SA (KRS 0000229750), główna spółka biznesowa Voigta w Polsce – miała jednego stuprocentowego akcjonariusza: PWS Corporation Ltd z Islington w Londynie, czyli właśnie tę z adresu Accountsco ²⁴. PWS została zlikwidowana w lipcu 2019 r. – niecałe osiem tygodni po tym, jak nabyła 100 procent AV Inwestora. Akcje polskiej spółki nagle „wisiały w powietrzu” u podmiotu, który przestał istnieć. Po skazaniu Voigta zarząd AV Inwestora objął jego syn Patryk Andrzej.

Otóż mamy do czynienia ze strukturą, w której polskie spółki są formalnie kontrolowane przez londyńskie podmioty zarejestrowane na adresach agenta rejestracyjnego, a te z kolei przez włoskie spółki o nieujawnionej publicznie strukturze beneficjentów. Dane rejestrowe są jednoznaczne. Co z tego wynika operacyjnie – to pytanie, na które odpowiedź mogą dać wyłącznie organy kontroli skarbowej i organy ścigania. My pokazujemy fakty rejestrowe. Tylko że tym razem polski obywatel z Nadarzyna jest w samym środku tej struktury.

CV jak fasada. Czyli czego Państwu Voigt nie mówi.

Andrzej Voigt na LinkedIn, Wikipedii i w stopkach mailowych podaje się jako „Ekonomista. Kandydat na Prezydenta RP 2020. Kawaler Krzyża Wolności i Solidarności. Ekspert Komisji Europejskiej.” Każdy z tych elementów warto przejść przez sito dokumentów i faktów.

Kandydat na Prezydenta RP 2020. Otóż 7 lutego 2020 r. Voigt sam, w wywiadzie dla *Wprost*, ogłosił, że chce kandydować na Prezydenta RP. Tytuł tekstu: *„Andrzej Voigt chce kandydować na prezydenta: Nie mam kompleksu Polaczka”* ²⁵. Następnie 7 marca 2020 r. urządził sobie spotkanie z mieszkańcami Kościerzyny w Starym Browarze – co nawet trafiło do lokalnego YouTube’a ²⁶.

Proszę zwrócić uwagę: sam się ogłosił. Bo żeby zostać formalnie kandydatem – trzeba zebrać 100 tysięcy podpisów obywateli. Voigt na to nawet się nie zbliżył.

Państwowa Komisja Wyborcza uchwałą nr 101/2020 z 30 marca 2020 r. odmówiła rejestracji kandydatury. Cytuję z uchwały werbatim:

„W związku z doręczeniem w dniu 26 marca 2020 r. wraz ze zgłoszeniem Kandydata 509 arkuszy wykazu podpisów obywateli popierających Kandydata, zawierających 5 102 podpisy, Państwowa Komisja Wyborcza ustaliła, że w sumie do zgłoszenia kandydata (liczba podpisów załączonych do zawiadomienia o utworzeniu komitetu wyborczego i do zgłoszenia Kandydata) załączono 6 731 podpisów poparcia.”

(PKW Uchwała nr 101/2020) ²⁷

Pięć tysięcy sto dwa. Z wymaganych stu tysięcy. 6,7 procent wymaganego minimum. Plus, jak donosiła prasa, w worku znalazły się podpisy osób nieżyjących.

Voigt w styczniu 2020 r. publicznie ogłosił, że jest kandydatem. Kandydatem nie został. Bo nie zebrał ani jednej dziesiątej wymaganych podpisów. Ale w stopkach, biogramach i na LinkedIn do dziś figuruje: „Kandydat na Prezydenta RP w 2020″. Pięć lat to ten cytat trzyma. Mechanizm jest prosty – sam się ogłosił, fakt ogłoszenia istnieje, a że nie zebrał podpisów – to już szczegół, który Voigt pomija. Tak działa fabryka tytułów u Andrzeja Voigta.

Krzyż Wolności i Solidarności. Voigt otrzymał to państwowe odznaczenie w 2015 r. na wniosek autora niniejszego tekstu – dyrektora Fundacji LEX NOSTRA, którego Voigt wprowadził w błąd co do swojej przeszłości.

Europejski Trybunał Praw Człowieka w Strasburgu. Voigt komunikował publicznie, że ETPC w Strasburgu… uniewinnił go. Otóż dokumenty HUDOC mówią coś dokładnie innego. Sprawa Voigt v Poland (Application 30618/09) zakończyła się 30 listopada 2010 r. ugodą polubowną:

Trybunał przyjmuje do wiadomości ugodę polubowną osiągniętą między stronami. […] właściwe jest skreślenie sprawy z listy.

(HUDOC, Voigt v Poland) ²⁸

Polska zapłaciła 20 000 zł za nadmiernie długi proces. Europejski Trybunał Praw Człowieka nigdy nie orzekał i nigdy nie orzekł o niewinności Andrzeja Voigta – stwierdził wyłącznie przewlekłość prowadzenia sprawy. W wyniku czego skreślił sprawę z listy.

Skazanie karne. Tu szczegółów pomijamy. Jak już pisaliśmy w czerwcu 2024 r. w tekście *Skandaliczny wyrok Sądu Okręgowego Wydziału Karnego w Warszawie!* ²⁹ – było swoje. Była sygnatura, był paragraf, była kwota straty, była kwota grzywny. Zainteresowanych Czytelników odsyłamy do tekstu sprzed dwóch lat na portalu Fundacji.

Dodajmy jeszcze jeden fakt: upadłość konsumencka w 2016 r., Monitor Sądowy i Gospodarczy 2016/23/2391 ³⁰. Też skromnie pomijana w biogramach. Tak by pasowały one do „człowieka sukcesu”.

„Ekspert KE / EIC”. Voigt deklaruje się jako „Expert Evaluator, European Commission (Horizon Europe / EIC), September 2018 – June 2023”. Po polsku znaczy: zewnętrzny oceniający wnioski projektowe w otwartej procedurze. Setki takich się zatrudnia. To nie jest stanowisko w Komisji Europejskiej. To nie jest „ekspert KE”. To jest jak zatrudnienie na umowę-zlecenie do oceny dokumentacji wniosków grantowych. Nazwa „Expert Evaluator” brzmi nieźle – i Voigt ją eksploatuje.

Executive MBA na UCLA. Voigt na swoim publicznym profilu LinkedIn deklaruje wykształcenie: *”University of California, Los Angeles – Executive MBA, Field Study jointly with EMBA Donau University Krems, 1995-1996″*. Brzmi to imponująco – słynna kalifornijska szkoła biznesu. Tylko że Voigt nigdy nie ukończył MBA na UCLA. To, co opisuje, to „Field Study” – czyli krótki moduł studyjny – w ramach Executive MBA prowadzonego przez Donau University Krems w Austrii. A tu drugi szczegół: Donau University Krems w ogóle nie przyznawała tytułu MBA przed 1998 r. ³¹. Więc Voigt deklaruje sobie tytuł MBA z lat 1995-1996 – z uczelni, która MBA nie wystawiała. Z UCLA – której nie ukończył.

Dokument, który Andrzej Voigt prezentuje jako „Executive MBA na UCLA”. W rzeczywistości jest to „Certificate of Completion” – certyfikat ukończenia „1995 International Field Study” w ramach „MBA Krems Executive Program”. Nie jest to dyplom MBA.

Po co Państwu to wszystko?

Otóż po to. Andrzej Voigt z Nadarzyna – kandydat na Prezydenta RP, Kawaler Krzyża Wolności i Solidarności, „Ekspert KE” – jest udokumentowanie jedynym Polakiem w zarządzie spółki UK, której kolejnym Chairmanem został człowiek, który deklaruje zakup Caravaggia z banku, którego licencja została cofnięta przez FINMA za poważne naruszenia przepisów AML, zarejestrowanej u tego samego londyńskiego agenta co druga jego spółka.

Polska spółka Voigta – Biopal – od 2007 r. ma włoskiego udziałowca z nieujawnioną strukturą beneficjentów. AV Inwestor była własnością londyńskiej fasady z adresu Accountsco. PWS Corporation – jego londyńska fasada – rozwiązała się dziewięć tygodni po nabyciu polskiej spółki.

Uściślijmy – to nie jest akt oskarżenia. To jest dossier dokumentarne. Czytelnikowi pozostawiamy opinię.

Co natomiast należy powiedzieć: FATF – Financial Action Task Force, międzyrządowa organizacja standardów AML – w raporcie z 2023 r. opisuje typologię ryzyk dla rynku sztuki. Wymienia tam wprost: wielojurysdykcyjne sieci podmiotów, anonimowość beneficjentów, dzieła sztuki o subiektywnej wycenie i instytucje finansowe z historią uchybień AML. To jest typologia ryzyka, a nie automatyczne stwierdzenie nadużycia w konkretnej sprawie. Niemniej każdy z tych elementów – co Państwo przeczytali powyżej – występuje w przedstawionym łańcuchu transakcji.

Przestępcy stosują tradycyjne techniki prania pieniędzy, w tym gotówkę i pośredników, by ukryć prawdziwe źródło dochodów przestępczych. […] zawyżanie i zaniżanie cen, powiązane z podatnością na subiektywność wyceny w rynku sztuki.

(FATF, raport 2023) ³²

Dla porządku – i bez niedomówień: FATF opisuje typologię ryzyk. To nie jest stwierdzenie nadużycia w konkretnej sprawie. Ocena prawnokarna należy do organów ścigania.

A teraz wracam do pytania na samym początku tego artykułu: kto wpłacił te 3 050 000 franków szwajcarskich w 2010 r. na konto BSI w Lugano przez „anonimowego klienta”, którego sejf bank prowadził przez 15 lat? I czemu z tej karuzeli wartości jedyny polski wektor – od 2007 roku do 2026 – prowadzi przez Andrzeja Voigta z Nadarzyna?

To są pytania, na które polski czytelnik ma prawo otrzymać odpowiedź.

A na koniec – co Państwo powinni jeszcze wiedzieć

Krótko. Bo każda z tych spraw zasługuje na osobny artykuł – i te artykuły niedługo zapewne Państwo przeczytają.

Po pierwsze – Marian Banaś. Andrzej Voigt – jak ujawniła *Rzeczpospolita* 23 września 2025 r. ³³ – był doradcą zatrudnionym przez odchodzącego ze stanowiska szefa NIK Mariana Banasia w charakterze „Doradcy Kierownictwa NIK” – przez 77 dni, od 3 sierpnia do 4 października 2025 r. Konkretnie: lobbysta odchodzącego prezesa NIK Mariana Banasia. Banaś od 12 listopada 2025 r. ma trzy zarzuty karne i grozi mu do 10 lat więzienia. Voigt z funkcji zniknął trzy tygodnie wcześniej. Bywa.

18 września 2025 r. – w trakcie pełnienia funkcji w NIK – Voigt z prywatnego konta Facebook „prezydentvoigt” publicznie broni Banasia w przegranej walce o reelekcję, atakując zarówno premiera Donalda Tuska, jak i prezesa Jarosława Kaczyńskiego za poparcie nowego prezesa NIK Mariusza Haładyja ³⁴. To nie jest neutralna analiza – to lobbing z pozycji doradcy. Szesnaście dni później Voigta na tej funkcji już nie ma.

Andrzej Voigt (z lewej) i Marian Banaś (z prawej), wrzesień 2025. Twarz trzeciej osoby anonimizowana – tożsamość nieustalona. Źródło: facebook.com/prezydentvoigt, post z 18.09.2025.

Po drugie – Donald Tusk. Voigt często powołuje się na znajomość z premierem Donaldem Tuskiem. Pochodzi – faktycznie – ze środowiska Kongresu Liberalno-Demokratycznego. Ponoć, według Voigta, grywał z premierem Tuskiem wspólnie w piłkę nożną. Twardych dowodów na to jednak nie znaleźliśmy. Co nie przeszkadza jednak Voigtowi, by zagranicznym klientom przedstawiać siebie jako „kontakt do polskiej polityki na najwyższym szczeblu”.

Po trzecie – Fundacja LEX NOSTRA. W lipcu 2022 r. Andrzej Voigt został odwołany sądownie z Rady Fundacji LEX NOSTRA z powodu działalności na jej szkodę. W 2023 r. – skazany karnie za przywłaszczenie samochodu na szkodę LEX NOSTRA (jak już szczegółowo opisaliśmy w czerwcu 2024 r. w tekście *Skandaliczny wyrok Sądu Okręgowego Wydziału Karnego w Warszawie!* na fundacja.lexnostra.pl/wyrok-andrzej-voigt/ ²⁹). Kilka tygodni po sądowym odwołaniu z Rady – wystąpił w reportażu TVN24 jako „wiarygodne źródło” oczerniające dyrektora Fundacji LEX NOSTRA. 23 września 2025 r. dziennikarz TVN24 Robert Zieliński zeznał pod przysięgą podczas rozprawy w Sądzie Okręgowym w Warszawie z powództwa Fundacji LEX NOSTRA przeciwko TVN24, że celem publikacji było – cytat – „przestrzec opinię publiczną przed kontaktami i nawiązywaniem relacji zawodowych z Maciejem Lisowskim„. To, co robi TVN24 przez ostatnie 5 lat, publikując oszczerstwa na temat Fundacji LEX NOSTRA i jej dyrektora – nie ma nic wspólnego z dziennikarstwem. To ohydna kampania hejterska prowadzona na zlecenie.

Wszystkie te wątki – a szczególnie współpracę z Marianem Banasiem – rozwiniemy szczegółowo w kolejnych artykułach. Z dokumentami. Z cytatami zeznań świadków złożonymi pod przysięgą. Z pełną chronologią. Czytelnik dowie się, kto i z jakich powodów zlecił kampanię nienawiści wobec Fundacji LEX NOSTRA. I dlaczego pewien polski „załatwiacz” potrzebuje akurat określonego portfolio polskich kontaktów.

Maciej Lisowski

Klauzula

Z uwagi na trwający proces Fundacji LEX NOSTRA przeciwko TVN24 (Sąd Okręgowy w Warszawie, sygn. akt XXV C 1046/24), bezpośredni kontakt redakcyjny z A. Voigtem nie był stosowny. Niniejszy tekst opiera się wyłącznie na dokumentach publicznych – rejestrach państwowych, wyrokach sądowych, komunikatach regulatorów oraz publikacjach prasowych, których pełna lista znajduje się w przypisach.

Materiały źródłowe niniejszego artykułu zostały zdeponowane u niezależnych prawników w trzech jurysdykcjach EU/EFTA oraz u dziennikarzy międzynarodowych w trzech krajach. Działanie to ma na celu zabezpieczenie integralności dokumentacji.

Wszystkie zdjęcia ilustrujące niniejszy artykuł pochodzą z publicznego profilu Facebook Andrzeja Voigta.

* * *

Przypisy

Ticinonews – aukcja BSI Lugano 25.10.2010 – https://www.ticinonews.ch/ticino/la-bsi-si-compra-il-caravaggio-73829
US Treasury – Study on the Facilitation of Money Laundering and Terror Finance Through the Trade in Works of Art, 2022 – https://home.treasury.gov/system/files/136/Treasury_Study_WoA.pdf
The Telegraph – nekrolog Sir Denis Mahon, 28.04.2011 – https://www.telegraph.co.uk/news/obituaries/culture-obituaries/art-obituaries/8481701/Sir-Denis-Mahon.html
VivereRoma – 10 lat od śmierci Maurizio Mariniego, 06.08.2021 – https://www.vivereroma.org/2021/08/06/dieci-anni-fa-la-scomparsa-di-maurizio-marini-mostro-sacro-della-critica-darte-specialista-mondiale-del-caravaggio/1006316/
BAILII – Thwaytes v Sotheby’s [2015] EWHC 36 (Ch) – https://www.bailii.org/ew/cases/EWHC/Ch/2015/36.html
Moneyhouse – I&P Law Office SA, zarząd Pellegatta + Item – https://www.moneyhouse.ch/en/company/i-p-law-office-sa-12799390891
OpenSanctions – Dario Item, status PEP – https://www.opensanctions.org/search/?q=dario+item
Labuan FSA – lista banków z cofniętymi licencjami (Blue Investment Bank Inc.) – https://www.labuanfsa.gov.my/clients/asset_717D5286-17F8-4620-B852-83CA4FFCC30C/contentms/img/documents/aob/banking/2025/List-of-Labuan-Banks-and-Investment-Banks-Surrendered-and-Revoked-21-March-2025_25032025.pdf
Vlex – wyrok High Court of Antigua and Barbuda AG 2022 HC 010 z 01.03.2022 – https://ag.vlex.com/vid/julius-capital-bank-inc-902353222
OffshoreAlert – David Marchant, 01.03.2022 – https://www.offshorealert.com/swiss-lawyer-dario-item-lied-to-obtain-antigua-banking-license-court-filing-indicates/
FINMA – cofnięcie licencji BSI SA, 24.05.2016 – https://www.finma.ch/en/news/2016/05/20160524-mm-bsi/
DOJ – BSI SA, Swiss Bank Program, 30.03.2015 – https://www.justice.gov/archives/opa/pr/bsi-sa-lugano-switzerland-first-bank-reach-resolution-under-justice-department-s-swiss-bank
lorenzograssini.eu – oficjalna strona Lorenzo Grassiniego – https://www.lorenzograssini.eu
Il Tirreno – czynności weryfikacyjne Carabinieri TPC, 2019 – https://www.iltirreno.it/lucca/sport/2019/03/16/news/accertamenti-sul-capolavoro-di-caravaggio-riportato-in-italia-1.30104052
Comunicatistampa.net – partnerstwo Rochel Invest + DartMilano, 07.12.2021 – https://www.comunicatistampa.net/promuovere-arte-rochel-invest-dartmilano/
govinfo.gov – August Uribe Fine Art LLC v. DartMilano SRL, Civil Action 22-3104, orzeczenie z 19.12.2025 – https://www.govinfo.gov/content/pkg/USCOURTS-njd-2_22-cv-03104/pdf/USCOURTS-njd-2_22-cv-03104-2.pdf
Artnet News – Kenny Schachter o sprawie DartMilano, 08.12.2023 – https://news.artnet.com/market/pier-giulio-lanza-dynamic-art-museum-allegations-2401825
Il Giorno – upadłość sądowa Dynamic Art Museum, 24.01.2024 – https://www.ilgiorno.it/milano/cultura/bolla-nft-arte-chiude-museo-unwprkka
Companies House – NEXTA Limited 08983594 (chronologia dyrektorów, Voigt + Grassini) – https://find-and-update.company-information.service.gov.uk/company/08983594/officers
Companies House – PWS Corporation Ltd 09895793 (dyrektor: Andrzej Voigt) – https://find-and-update.company-information.service.gov.uk/company/09895793
Companies House – NILOR PLC 09782797 (PSC: Lorenzo Grassini) – https://find-and-update.company-information.service.gov.uk/company/09782797
Companies House – Rochel Invest PLC 13574862 (dissolved 24.06.2025) – https://find-and-update.company-information.service.gov.uk/company/13574862
Northdata – profil powiązań Andrzeja Voigta, Biopal + Finanziaria Italiana SA od 05.04.2007 – https://www.northdata.com/Voigt,%20Andrzej,%20Nadarzyn/ue5
Rejestr.io – AV Inwestor SA, KRS 0000229750, PWS Corporation jako 100% akcjonariusz – https://rejestr.io/krs/229750/av-inwestor
Wprost – „Andrzej Voigt chce kandydować na prezydenta”, 07.02.2020 – https://www.wprost.pl/tylko-u-nas/10296416/andrzej-voigt-chce-kandydowac-na-prezydenta-nie-mam-kompleksu-polaczka.html
YouTube – „Andrzej Voigt – Kandydat na Prezydenta RP” (Kościerzyna, Stary Browar), 10.03.2020 – https://www.youtube.com/watch?v=cjPkZE8rDtA
PKW – Uchwała nr 101/2020 z 30.03.2020, odmowa rejestracji kandydatury Voigta (5 102 podpisów) – https://pkw.gov.pl/uploaded_files/1585598166_uchwala-nr-1012020-odmowa-kandydat.pdf
HUDOC – Voigt v Poland (Application 30618/09), ugoda polubowna z 30.11.2010 – https://hudoc.echr.coe.int/app/conversion/docx/pdf?library=ECHR&id=001-102552&filename=VOIGT+v.+POLAND.pdf&logEvent=False
Fundacja LEX NOSTRA – „Skandaliczny wyrok Sądu Okręgowego Wydziału Karnego w Warszawie!”, 06.2024 – https://fundacja.lexnostra.pl/wyrok-andrzej-voigt/
Monitor Sądowy i Gospodarczy – upadłość konsumencka Voigta, MSiG 2016/23/2391 – https://www.imsig.pl/pozycja/2016/23/2391,Voigt_Andrzej
Donau-Universität Krems – oficjalna historia uczelni (MBA dopiero od 1998 r.) – https://www.donau-uni.ac.at/en/university/about/history.html
FATF – „Money Laundering and Terrorist Financing in the Art and Antiquities Market”, raport 2023 – https://www.fatf-gafi.org/en/publications/methodsandtrends/money-laundering-terrorist-financing-art-antiquities-market.html
Rzeczpospolita – „Uderzenie w nowego prezesa NIK. Bezwzględna walka Mariana Banasia o stanowisko”, 23.09.2025 – https://www.rp.pl/kraj/art43058091-uderzenie-w-nowego-prezesa-nik-bezwzgledna-walka-mariana-banasia-o-stanowisko
Facebook – profil „prezydentvoigt” (Andrzej Voigt), post z 18.09.2025 ws. wyboru M. Haładyja na prezesa NIK i obrony M. Banasia – https://www.facebook.com/prezydentvoigt

Caravaggio z Lugano i polski człowiek od włoskiej roboty